دانش کشاورزی

Armillaria mellea   

پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه در سرتاسر جهان شیوع دارد . این بیماری به صدها گونه از درختان

 میوه ، تاک ها ، درخچه ها و درختان سایه دار و جنگلی نیز دیگر گیاهان مانند سیب زمینی و

 توت فرنگی حمله می کند .

در بیشتر موارد ، به این بیماری پوسیدگی بند کفشی ریشه – پوسیدگی قارچ چتری ریشه یا

 بیماری قارچی ریشه بلوط هم گفته می شود .

بیشترین خسارت چشمیگر انها در باغ های میوه و تاکستان هایی رخ می دهد که در زمین های

 جنگلی تازه پاک شده یا درختستان های جنگلی تازه تنک شده احداث شده باشند .

نشانه های بیماری :

در درختان بیمار ، نشانه های شبیه نشانه های دیگر بیمارهای ریشه ، شامل کم رشدی ، کوچک

 و متمایل به زرد شدن برگ ها ، خشکیدگی سرشاخه ها ، و مرگ تدریجی یا ناگهانی درخت

 ظاهر می شود . درختانی که این نشانه ها را بروز می دهند ، ابتدا ممکن است به حالت پراکنده

 در باغ نمایان شوند . اما به سرعت به صورت لکه ای و مدور در می ایند که به دلیل انتشار

 قارچ از نقطه شروع آلودگی به اطراف است . ویژگی های بارز پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه

، در پوست نواحی فاسد شده محل اتصال ریشه به ساقه و روی ریشه ها دیده می شوند .

 لایه های میسلیومی سفید که حاشیه آنها معمولا موج دار و بادبزنی  شکل اند ، بین پوست و

 چوب ریشه به وجود می ایند . گاهی میسلیوم قارچ حدود یک متر به سوی بالا در محل آوند

 های آبکشی و لایه زاینده تنه پیشروی و پوسیدگی سفید ایجاد می کند . از نشانه های تیپ دیگر

 این بیماری ، تشکیل نما ریشه ها ( ریزومورف ) یا همان بند کفش های قهو های متمایل به قرمز

 تا سیاه است . نما ریشه ها ، رشته های طناب مانند میسلیومی به قطر 1 تا 3 میلی متری هستند

 که یک لایه خارجی متراکم متشکل از میسلیوم های سیاه رنگ و یک بخش مرکزی ، شامل

 میسلیوم های  سفید یا بی رنگ دارند . نما ریشه ها در بیشتر اوقات به صورت شبکه ای

 منشعب ، بر سطح ریشه ها یا زیر پوست قسمت های چوبی کاملا پوسیده درخت یا گاهی به

 شکل طناب های در خاک پیرامون ریشه ها به وجود می اید .

در محل هایی که لایه زاینده مورد تهاجم میسلیوم قرار گرفته و شانکر تشکیل می شود و در پهن

 برگها و سوزنی برگها به بیرون می تراود و در خاک جریان می یابد .

 به تدریج که قارچ پیرامون درخت را فرا گرفت درخت را از بن خشک می کند ، چوب عفونی

 از حالت سختی و تا اندازه ای مرطوبی به وضع نرم و خشک در می اید .

در بن درختان در حال خشک یا خشک شده ، تعداد اندک یا زیادی قارچ به رنگ عسلی و

 خالدار به ارتفاع 7 سانتی متری یا بیشتر و قطر 5 تا 15 سانتی متری روی تنه ، کنده ، یا سطح

 زمین نزدیک ریشه های عفونی تشکیل می شود این قارچ های چتری ، هاگ بارهای ارمیلاریا

هستند که در اوایل پاییز ظاهر میشوند .

توسعه بیماری :

قارچ عامل بیماری به صورت میسلیوم یا نما ریشه در درختان بیمار یا داخل ریشه های در حال

 فساد زمستان گذرانی می کند . روش اصلی انتشار قارچ از درختی به درخت دیگر با نما ریشه

 ها و تماس مستقیم با ریشه است. نماریشه ها از ریشه های درختان عفونی یا از ریشه هاو کنده

 های در حال پوسید ن و از راه خاک به ریشه های درختان سالم مجاور سرایت می کنند .

یا حتی از قطعات باقی مانده نما ریشه در بقایای گیاهان آلوده با ادوات کاشت به نواحی جدید

 منتقل می شوند .

در هر حال درختان ضعیف بر اثر دیگر عوامل بسیار اسان تر از درخاتن قوی تر مورد حمله

 ارمیلاریا قرار میگیرند .

کنترل :

در جنگل ، معمولا با پوسیدگی ارمیلاریایی ریشه مبارزه نمی شود ، ولی می توان با تمهیداتی

 خسارت بیماری را کاهش داد.

ای تمهیدات عبارتند از حذف کنده ها و ریشه های درخت و تاخیر چند ساله در کاشت درختان

 میوه یا جنگلی حساس در زمین جنگلی تازه پاک شده از درختان بلوط یا دیگر درختانی که

 موجب تشکیل و تجمع مقادیر زیاد مایه ارمیلاریا می شوند .

برای مبارزه می توان خندقی اطراف ناحیه درختان عفونی و مجاور آنها حفر کرد تا از رشد

و سرایت نما ریشه ها به درختان سالم مجاور جلوگیری شود و می توان از روش تدخین وضعی

 ، خاک قطعه الوده را ضدعفونی کرد . این عمل باید قبل از کاشتن درختان جدید انجام شود و

 هدف آن انهدام قارچ در قطعه آلوده است .